راهنمای خواندن: حرکتها (اعراب) قرمز و نشانههای زمان سبزرنگ با خط طلاییاند.
قاعده به زبان ساده
منفی کردن در عربی دو کلید دارد:
ما + فعل ماضی = ماضی منفی ← ما کَتَبَ = ننوشت
لا + فعل مضارع = مضارع منفی ← لا یَکْتُبُ = نمینویسد
خبر خوب: هیچکدام از این دو حرف، شکل و حرکتهای فعل را تغییر نمیدهند؛ فقط یک «نـ» به اول ترجمهی فارسی اضافه میشود: نوشت ← ننوشت، مینویسد ← نمینویسد.
نکتهی تکمیلی: «ما» گاهی بر سر مضارع هم میآید و آن را منفی میکند، ولی قاعدهی اصلی و امتحانی همان است: «ما» مال گذشته، «لا» مال حال.
الگو
فعل مثبت
منفی
ترجمهی منفی
کَتَبَ
ما کَتَبَ
ننوشت
ذَهَبْنا
ما ذَهَبْنا
نرفتیم
یَکْتُبُ
لا یَکْتُبُ
نمینویسد
تَلْعَبونَ
لا تَلْعَبونَ
بازی نمیکنید
أَشْرَبُ
لا أَشْرَبُ
نمینوشم
مثالها
ما کَتَبَ الْواجِبَ أَمْسِ.
دیروز تکلیف را ننوشت.
لا یَکْذِبُ الْمُؤْمِنُ.
مؤمن دروغ نمیگوید.
ما ذَهَبْنا إِلَی السّینَما.
به سینما نرفتیم.
لا أَشْرَبُ الْقَهْوَةَ.
قهوه نمینوشم.
ما نَجَحَ الْکَسْلانُ فِی الْاِمْتِحانِ.
تنبل در امتحان موفق نشد.
الْمُعَلِّمُ لا یَغْضَبُ بِسُرْعَةٍ.
معلم بهسرعت عصبانی نمیشود.
ما قَرَأْتُ هٰذَا الْکِتابَ.
این کتاب را نخواندم.
توضیح تکمیلی
الگوریتم چهار قدمهی منفیشناسی
قدم ۱: حرفِ قبل از فعل را پیدا کن: ما، لا، لَمْ، لَنْ، لَمّا — نیمی از جواب همینجاست.
قدم ۲: فعل بعدش ماضی است یا مضارع؟ (ماضی = شناسه در آخر؛ مضارع = أتین در اول)
قدم ۴ (کنترلی): اگر لَمْ یا لَنْ بود، آخر فعل باید مجزوم/منصوب شده باشد (ساکن، حذف نون، یا فتحه)؛ اگر ضمه و نون سر جایش بود، آن «لا»ی نفی ساده است.
مثال حلشدهی قدمبهقدم: آیهی درس اول کتاب:
وَ مَنْ لَمْ یَتُبْ فَأُولٰئِکَ هُمُ الظّالِمونَ
و هر کس توبه نکند (توبه نکرده باشد)، آنان همان ستمگراناند.
قدم ۱: قبل از فعل «لَمْ» است.
قدم ۲: یَتُبْ مضارع است (با یـ شروع شده) و آخرش ساکن شده (مجزوم) — قدم ۴ هم تأیید میکند.
قدم ۳: لَمْ + مضارع = نفی گذشته.
ترجمه: «و هر کس توبه نکند (توبه نکرده باشد)، آنان همان ستمگراناند.» (در واژگان جزوهی الفمشاور هم «لَم یَتُبْ» دقیقاً «توبه نکند» معنی شده است.)
حفظش کن
کارت چهارخطی تلگرامی و ریتم «ما لا لم لن»
این چهار خط، خلاصهی طلایی کانال استاد علی عابدی (تلگرام، دبیر عربی تیزهوشان مشهد) است؛ عیناً با همین ریتم بخوان و حفظ کن:
ما کَتَبَ = ننوشت (ما + ماضی)
لا یَکْتُبُ = نمینویسد (لا + مضارع)
لَمْ یَکْتُبْ = ننوشت (لم + مضارعِ مجزوم)
لَنْ یَکْتُبَ = نخواهد نوشت (لن + مضارعِ منصوب)
ریتم چهارتایی: «ما ما گذشته، لا لا حاله، لَم لَم گذشته با لباسِ مضارع، لَن لَن آینده» — دو تای اول شکل فعل را عوض نمیکنند، دو تای آخر آخرِ فعل را میتراشند.
فرمول ترجمهی یکخطی: منفی کردن یعنی فقط یک «نـ» یا «نمیـ» یا «نخواهد» به سرِ ترجمهی مثبت اضافه کنی؛ بقیهی ترجمه دست نمیخورد.
هشدار همان کانال: «لا»ی نفی هرگز قبل از ماضی نمیآید؛ منفیِ ماضی همیشه با «ما»ست (ارجاع کانال به صفحهی ۱۰ کتاب عربی یازدهم انسانی). پس اگر جایی «لا + ماضی» دیدی، یا «لا» نهی است یا جمله چیز دیگری میگوید.
مثالهای بیشتر
ما فازَ فِی صَفِّنا إِلّا حامِدٌ.
در کلاس ما جز حامد کسی پیروز نشد. (ما + فازَ = ماضی منفی؛ «إِلّا» یعنی «جز/مگر»)
هیچکس با این قرآن همنشینی نکرد، مگر اینکه با افزایشی (در هدایت) یا کاهشی (از گمراهی) از آن برخاست. (ما + جالَسَ = ماضی منفی)
متن درس دوم کتاب عربی یازدهم
لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ.
(خدا) نزاده و زاده نشده است. (لَمْ + مضارع مجزوم = نفی گذشته؛ هر دو فعل آخرشان ساکن شده.)
قرآن کریم، سورهی اخلاص
ما شاهَدْتُ هٰذَا الْفِلْمَ.
این فیلم را ندیدم.
مثال آموزشی، بر الگوی سؤال ۶ نهایی عربی یازدهم انسانی خرداد ۱۴۰۳ که در پاسخنامهاش آمده: «ما + ماضی = ماضی منفی»
لَمّا یَصِلِ الْمُسافِرُ بَعْدُ.
مسافر هنوز نرسیده است.
مثال آموزشی؛ «لَمّا» در کارتهای عربی کانونبوک: «هنوز ... نکرده است»
لا أُحِبُّ الْکَسَلَ وَ لا أَتْرُکُ الْواجِبَ.
تنبلی را دوست ندارم و تکلیف را رها نمیکنم. (دو بار لا + مضارع = مضارع منفی)
مثال آموزشی
از بانک مثالهای واقعی
وضعیت: سؤال امتحانیِ مستقیمِ منفی از چهار سایت هدف پیدا نشد؛ آیتمها از متن کتاب و جزوههای آموزشی واقعیاند.
أَنْ لا یَعْصِیَ أَوامِرَ الْمُعَلِّمِ مَنْ لا یَسْتَمِعْ إِلَی الدَّرْسِ جَیِّداً یَرْسُبْ فِی الْاِمْتِحانِ
واقعی — از متن درس ۲ («فی آدابِ الصَّفّ»): لا + مضارع = نفی (نباید/نمیکند: از دستورهای معلّم سرپیچی نکند). و «لا یَسْتَمِعْ» = گوش نمیدهد. ترجمه: هرکس خوب به درس گوش ندهد، در امتحان مردود میشود.
منبع: گامبهگام درس ۲ عربی یازدهم (حالادرس و همگامدرس — منابع کمکی)، متن درس.
منبع: جزوهی «بررسی قواعد جامع عربی» در چیبخونم (منبع کمکی، media.chibekhoonam.net).
ما کانَ یَکْتُبُ — کانَ لا یَقْبَلُ
واقعی — منفی استمراری: «ما کانَ یَکْتُبُ» = نمینوشت؛ «کانَ لا یَقْبَلُ» = قبول نمیکرد.
منبع: همان جزوهی چیبخونم (منبع کمکی).
⚠️ تلهی امتحانی
«ما» دو نقش دارد؛ قاطی نکن:
«ما»ی پرسشی: ما هٰذا؟ = این چیست؟
«ما»ی نفی (قبل از فعل ماضی): ما ذَهَبَ = نرفت.
تشخیصش آسان است: اگر «ما» سر فعل گذشته آمد، نفی است؛ اگر سر اسم آمد و جمله سؤالی بود، پرسشی است.
تلهی دوم: «لا»ی این بخش، فعل را مجزوم نمیکند و حرکت آخرش همان ضمه میماند (لا یَکْتُبُ). اگر آخرش ساکن شده بود، آن «لا»ی نهی است که در مورد ۹ میآید.