راهنمای خواندن: حرکتها (اعراب) قرمز و نشانههای زمان سبزرنگ با خط طلاییاند.
قاعده ساده
هر فعل عربی از یک ریشه ساخته شده است. ریشه یعنی چند حرف اصلی که معنای کلی کلمه را میسازند.
ثلاثی یعنی ریشه سه حرف دارد.
مجرّد یعنی «برهنه و خالی»؛ یعنی فعل هیچ حرف اضافهای (زائد) ندارد و فقط همان سه حرف اصلی را دارد.
پس: ثلاثی مجرد = فعلی که فقط از سه حرف اصلیِ ریشه تشکیل شده و هیچ حرف اضافهای در آن نیست.
وزن و ریشه چطور کار میکند؟
برای نشان دادن وزن، از قالب «فَعَلَ» استفاده میکنیم؛ سه حرف اصلی فعل بهترتیب جای سه حرف این قالب مینشینند:
جای در وزن
نام
در فعل «کَتَبَ»
حرف اول
فاءُالفعل (ف)
ک
حرف دوم
عَینُالفعل (ع)
ت
حرف سوم
لامُالفعل (ل)
ب
یعنی کَتَبَ بر وزن فَعَلَ است و ریشهاش «ک ـ ت ـ ب» است.
روش تشخیص ثلاثی مجرد (خیلی مهم):
همیشه فعل را به صیغهی اول ماضی (مفرد مذکر غائب، یعنی شکل «او ... کرد») برگردان و بعد حروفش را بشمار:
اگر فقط سه حرف اصلی ماند ← ثلاثی مجرد است.
اگر بیشتر از سه حرف بود ← ثلاثی مزید است (فاز بعدی).
مثال: در «یَکْتُبونَ» ظاهر فعل بلند است، ولی صیغهی اول ماضی آن «کَتَبَ» است؛ پس ثلاثی مجرد است.
یک نکته: حرکتِ حرف دوم (عینالفعل) در ماضی و مضارعِ ثلاثی مجرد قاعدهی ثابت ندارد و شنیدنی (سماعی) است؛ مثلاً کَتَبَ ← یَکْتُبُ ولی جَلَسَ ← یَجْلِسُ. همینطور مصدر ثلاثی مجرد هم وزن ثابتی ندارد و سماعی است (کَتَبَ ← کِتابَة، سَمِعَ ← سَمْع). پس مصدر مزیدها را با مجردها مقایسه نکن؛ مصادر مزید قیاسی و ثابتاند.
مثالها (با اعراب و ترجمه)
کَتَبَ الطّالِبُ الدَّرْسَ. (ریشه: ک ـ ت ـ ب)
ترجمه: دانشآموز درس را نوشت.
ذَهَبَ الْوَلَدُ إِلى الْمَدْرَسَةِ صَباحاً. (ریشه: ذ ـ ه ـ ب)
ترجمه: پسر صبح به مدرسه رفت.
جَلَسَ الضَّیْفُ عَلَى الْکُرْسِيِّ. (ریشه: ج ـ ل ـ س)
ترجمه: مهمان روی صندلی نشست.
خَرَجَ الْجَیْشُ مِنَ الْمَدینَةِ. (ریشه: خ ـ ر ـ ج)
ترجمه: سپاه از شهر خارج شد.
نَجَحَ الْمُجْتَهِدُ فِي الْاِمْتِحانِ. (ریشه: ن ـ ج ـ ح)
ترجمه: (دانشآموز) کوشا در امتحان موفق شد.
فَتَحَ الْعامِلُ بابَ الْمَخْزَنِ. (ریشه: ف ـ ت ـ ح)
ترجمه: کارگر درِ انبار را باز کرد.
شَدَّ الرَّجُلُ الْحَبْلَ. (ریشه: ش ـ د ـ د، با تشدید)
ترجمه: مرد طناب را محکم کشید.
توضیح تکمیلی — تشخیص قدمبهقدم «مجرد یا مزید؟»
هر فعلی را که دیدی، این ۴ قدم را به ترتیب برو؛ در کمتر از ۱۰ ثانیه جواب معلوم میشود:
برگردان به صیغهی اول ماضی (مفرد مذکر غائب؛ همان شکل «او ... کرد»). مضارع، جمع و امر را فراموش کن.
حروف را بشمار و تشدید را دو حرف حساب کن (کَتَّبَ = ک + ت + ت + ب = ۴ حرفِ صرفی).
نشانههای مزید را بکن: اِسْتَـ، اِنْـ، «ت» در اول، الفِ وسط، تشدید. اگر هیچکدام نبود و دقیقاً ۳ حرف ماند ← مجرد.
سه حرف باقیمانده = ریشه؛ با آن ریشه را در ذهنت چک کن (معنای کلی میدهد یا نه؟).
مثالهای حلشده
یَسْتَخْرِجُونَ
قدم ۱: ماضیاش اِسْتَخْرَجَ است. قدم ۲ و ۳: اولش «اِسْتَـ» دارد؛ آن را که بکنی «خَرَجَ» میماند. قدم ۴: ریشه خ ـ ر ـ ج ← پس فعل مزید است (باب استفعال).
شَدَّ
ماضی خودش است. تشدید یعنی دو «د»؛ حروف: ش + د + د = ۳ حرف و هیچ نشانهی مزیدی نیست ← مجرد، ریشه ش ـ د ـ د.
اِغْتِیاب
سؤال واقعی دانشآموزی: اِغْتِیاب (غیبت کردن) مجرد است یا مزید؟ قدم ۴ برعکس: ریشهاش غ ـ ی ـ ب است (غابَ = غایب شد)؛ حروف «ا» و «ت» اضافهاند و «ت» بعد از حرف اول نشسته ← مزید، باب افتعال. (همین سؤال عیناً در انجمن آلاء/آلاخونه پرسیده و با همین روش جواب داده شده است.)
حفظش کن 🧠
کد اصلی: «برهنه = ۳ حرف». مجرد یعنی فعل لخت و بدون لباس اضافه؛ هر حرفی که روی ۳ حرف ریشه بیاید، «لباس» و مزید است.
ترفند کندن لباسها: اول اینها را از اول/وسط فعل بکن، بعد ریشه را بخوان: «اِسْتَـ» (۳ حرف)، «اِنْـ» (با احتیاط؛ گاهی «ن» ریشه است)، «تَـ» در اول، الفِ بعد از حرف اول، تشدید (=دو حرف). آنچه ماند اگر ۳ حرفِ معنادار بود، ریشه همان است.
فلشکارت دوطرفه بساز: یک طرف فعلِ سخت (یَجْتَمِعونَ، اِغْتِیاب)، طرف دیگر «ریشه + مجرد/مزید». روزی ۱۰ کارت از این نوع، تشخیص را به عادت تبدیل میکند.
یادت باشد ملاک همیشه صیغهی اول ماضی است، نه شکل ظاهری فعل در جمله — این تنها چیزی است که در این مبحث باید قفل شود.
مثالهای بیشتر
قَرَأَ التِّلْمیذُ الْقِصَّةَ قَبْلَ النَّوْمِ.
دانشآموز پیش از خواب داستان را خواند. (مجرد؛ ریشه ق ـ ر ـ أ)
حَفِظَ الطّالِبُ الدَّرْسَ جَیِّداً.
دانشآموز درس را خوب حفظ کرد. (مجرد بر وزن فَعِلَ)
شب صدای عجیبی شنیدم. (مجرد؛ همین جمله تمرین کتاب است — منبع: پادرس، «حل تمرین ۴ درس ۴ عربی یازدهم»: paadars.com)
از نمونهسؤالهای واقعی
اِغْتِیاب
آلاء (انجمن آلاخونه، forum.alaatv.com): «اِغْتِیاب ثلاثی مجرده یا مزید؟» — جواب دادهشده: مزید، باب افتعال؛ چون سه حرف اصلیاش غ ـ ی ـ ب است و بقیه حروف زائدند.
اِنتَظِروا ← تَنْتَظِرونَ
گاما — «امتحان مستمر عربی یازدهم کاردانش؛ درس اول» (بانک نمونهسؤال گاما): سؤال «اِنتَظِروا» را از «تَنْتَظِرونَ» ساختن، قدم اولش همین تشخیص است: فعل مزید است (افتعال) نه مجرد؛ برای مجرد اگر بود امرش شکل دیگری میشد.
منبع: ماگرتا (منبع کمکی) — «جواب تمرینهای درس اول عربی یازدهم معارف اسلامی»، تمرین اول.
أَبْلُغُ
تحلیل صرفی: در تحلیل صرفیِ «أَبْلُغُ» پاسخ: ثلاثی مجرد است.
منبع: ماگرتا (منبع کمکی) — «جواب تمرینهای درس هفتم عربی یازدهم معارف اسلامی»، تمرین پنجم (تحلیل صرفی)، صفحهی ۹۲ کتاب.
تلهی امتحانی ⚠️
ظاهر فعل گولت نزند! برای تشخیص مجرد یا مزید، هیچوقت به شکل مضارع یا جمع فعل نگاه نکن (مثل یَکْتُبونَ، کَتَبْتُمْ). ملاک فقط صیغهی اول ماضی است.
تشدید، حرف اضافه نیست! در فعلی مثل «شَدَّ» تشدید یعنی حرف «د» دو بار آمده و هر دو بار حرف اصلی ریشه است (ش ـ د ـ د)؛ پس «شَدَّ» ثلاثی مجرد است، نه مزید. (این را با تفعیل قاطی نکن: در «قَدَّمَ» تشدید روی حرف دومِ یک فعلِ سهحرفیِ دیگر است و آن فعل مزید است، چون صیغهی اولش بیش از سه حرف دارد.)
مصدر ثلاثی مجرد وزن ثابت ندارد؛ اگر در سؤال دیدی مصدری مثل «کِتابَة» یا «سَماع» آمده، دنبال وزنهای ثابتِ ابواب مزید نگرد.
خودآزمایی
۱. نوع فعل «یَکْتُبونَ» (مجرد یا مزید) و ریشهی آن را مشخص کن.
ثلاثی مجرد؛ چون صیغهی اول ماضی آن «کَتَبَ» است و ریشهاش «ک ـ ت ـ ب» است.
۲. ریشه و وزن فعل «فَتَحَ» چیست؟
ریشه «ف ـ ت ـ ح» و بر وزن «فَعَلَ» است (ثلاثی مجرد).