۱۰ثلاثی مجرّد

راهنمای خواندن: حرکت‌ها (اعراب) قرمز و نشانه‌های زمان سبزرنگ با خط طلایی‌اند.

قاعده ساده

هر فعل عربی از یک ریشه ساخته شده است. ریشه یعنی چند حرف اصلی که معنای کلی کلمه را می‌سازند.

پس: ثلاثی مجرد = فعلی که فقط از سه حرف اصلیِ ریشه تشکیل شده و هیچ حرف اضافه‌ای در آن نیست.

وزن و ریشه چطور کار می‌کند؟
برای نشان دادن وزن، از قالب «فَعَلَ» استفاده می‌کنیم؛ سه حرف اصلی فعل به‌ترتیب جای سه حرف این قالب می‌نشینند:

جای در وزننامدر فعل «کَتَبَ»
حرف اولفاءُالفعل (ف)ک
حرف دومعَینُ‌الفعل (ع)ت
حرف سوملامُ‌الفعل (ل)ب

یعنی کَتَبَ بر وزن فَعَلَ است و ریشه‌اش «ک ـ ت ـ ب» است.

روش تشخیص ثلاثی مجرد (خیلی مهم):
همیشه فعل را به صیغه‌ی اول ماضی (مفرد مذکر غائب، یعنی شکل «او ... کرد») برگردان و بعد حروفش را بشمار:

مثال: در «یَکْتُبونَ» ظاهر فعل بلند است، ولی صیغه‌ی اول ماضی آن «کَتَبَ» است؛ پس ثلاثی مجرد است.

یک نکته: حرکتِ حرف دوم (عین‌الفعل) در ماضی و مضارعِ ثلاثی مجرد قاعده‌ی ثابت ندارد و شنیدنی (سماعی) است؛ مثلاً کَتَبَ ← یَکْتُبُ ولی جَلَسَ ← یَجْلِسُ. همین‌طور مصدر ثلاثی مجرد هم وزن ثابتی ندارد و سماعی است (کَتَبَ ← کِتابَة، سَمِعَ ← سَمْع). پس مصدر مزیدها را با مجردها مقایسه نکن؛ مصادر مزید قیاسی و ثابت‌اند.

مثال‌ها (با اعراب و ترجمه)

کَتَبَ الطّالِبُ الدَّرْسَ. (ریشه: ک ـ ت ـ ب)
ترجمه: دانش‌آموز درس را نوشت.
ذَهَبَ الْوَلَدُ إِلى الْمَدْرَسَةِ صَباحاً. (ریشه: ذ ـ ه ـ ب)
ترجمه: پسر صبح به مدرسه رفت.
جَلَسَ الضَّیْفُ عَلَى الْکُرْسِيِّ. (ریشه: ج ـ ل ـ س)
ترجمه: مهمان روی صندلی نشست.
خَرَجَ الْجَیْشُ مِنَ الْمَدینَةِ. (ریشه: خ ـ ر ـ ج)
ترجمه: سپاه از شهر خارج شد.
نَجَحَ الْمُجْتَهِدُ فِي الْاِمْتِحانِ. (ریشه: ن ـ ج ـ ح)
ترجمه: (دانش‌آموز) کوشا در امتحان موفق شد.
فَتَحَ الْعامِلُ بابَ الْمَخْزَنِ. (ریشه: ف ـ ت ـ ح)
ترجمه: کارگر درِ انبار را باز کرد.
شَدَّ الرَّجُلُ الْحَبْلَ. (ریشه: ش ـ د ـ د، با تشدید)
ترجمه: مرد طناب را محکم کشید.

توضیح تکمیلی — تشخیص قدم‌به‌قدم «مجرد یا مزید؟»

هر فعلی را که دیدی، این ۴ قدم را به ترتیب برو؛ در کمتر از ۱۰ ثانیه جواب معلوم می‌شود:

  1. برگردان به صیغه‌ی اول ماضی (مفرد مذکر غائب؛ همان شکل «او ... کرد»). مضارع، جمع و امر را فراموش کن.
  2. حروف را بشمار و تشدید را دو حرف حساب کن (کَتَّبَ = ک + ت + ت + ب = ۴ حرفِ صرفی).
  3. نشانه‌های مزید را بکن: اِسْتَـ، اِنْـ، «ت» در اول، الفِ وسط، تشدید. اگر هیچ‌کدام نبود و دقیقاً ۳ حرف ماند ← مجرد.
  4. سه حرف باقی‌مانده = ریشه؛ با آن ریشه را در ذهنت چک کن (معنای کلی می‌دهد یا نه؟).

مثال‌های حل‌شده

یَسْتَخْرِجُونَ
قدم ۱: ماضی‌اش اِسْتَخْرَجَ است. قدم ۲ و ۳: اولش «اِسْتَـ» دارد؛ آن را که بکنی «خَرَجَ» می‌ماند. قدم ۴: ریشه خ ـ ر ـ ج ← پس فعل مزید است (باب استفعال).
شَدَّ
ماضی خودش است. تشدید یعنی دو «د»؛ حروف: ش + د + د = ۳ حرف و هیچ نشانه‌ی مزیدی نیست ← مجرد، ریشه ش ـ د ـ د.
اِغْتِیاب
سؤال واقعی دانش‌آموزی: اِغْتِیاب (غیبت کردن) مجرد است یا مزید؟ قدم ۴ برعکس: ریشه‌اش غ ـ ی ـ ب است (غابَ = غایب شد)؛ حروف «ا» و «ت» اضافه‌اند و «ت» بعد از حرف اول نشسته ← مزید، باب افتعال. (همین سؤال عیناً در انجمن آلاء/آلاخونه پرسیده و با همین روش جواب داده شده است.)

حفظش کن 🧠

مثال‌های بیشتر

قَرَأَ التِّلْمیذُ الْقِصَّةَ قَبْلَ النَّوْمِ.
دانش‌آموز پیش از خواب داستان را خواند. (مجرد؛ ریشه ق ـ ر ـ أ)
حَفِظَ الطّالِبُ الدَّرْسَ جَیِّداً.
دانش‌آموز درس را خوب حفظ کرد. (مجرد بر وزن فَعِلَ)
کَبُرَ الْوَلَدُ وَ صارَ رَجُلاً.
پسر بزرگ شد و مردی شد. (مجرد بر وزن فَعُلَ)
یَجْلِسُ الضُّیوفُ فِي الصّالَةِ.
مهمان‌ها در سالن می‌نشینند. (مضارع مجرد؛ ماضی جَلَسَ — ظاهر مضارع گولت نزند)
شَرِبَ الْمَریضُ الدَّواءَ فِي الْوَقْتِ الْمُحَدَّدِ.
بیمار دارو را سر وقت نوشید. (مجرد)
سَمِعْتُ صَوْتاً عَجیباً فِي اللَّیْلِ.
شب صدای عجیبی شنیدم. (مجرد؛ همین جمله تمرین کتاب است — منبع: پادرس، «حل تمرین ۴ درس ۴ عربی یازدهم»: paadars.com)

از نمونه‌سؤال‌های واقعی

اِغْتِیاب
آلاء (انجمن آلاخونه، forum.alaatv.com): «اِغْتِیاب ثلاثی مجرده یا مزید؟» — جواب داده‌شده: مزید، باب افتعال؛ چون سه حرف اصلی‌اش غ ـ ی ـ ب است و بقیه حروف زائدند.
اِنتَظِروا ← تَنْتَظِرونَ
گاما — «امتحان مستمر عربی یازدهم کاردانش؛ درس اول» (بانک نمونه‌سؤال گاما): سؤال «اِنتَظِروا» را از «تَنْتَظِرونَ» ساختن، قدم اولش همین تشخیص است: فعل مزید است (افتعال) نه مجرد؛ برای مجرد اگر بود امرش شکل دیگری می‌شد.

از بانک مثال‌های واقعی

تمرین تشخیص مصدر مجرد: «تَرْجِمِ الْجُمَلَ وَ عَیِّنِ الْمَصْدَرَ وَ نَوْعَهُ»:

الْمَعْرِفَةُ نورُ الْقَلْبِ
الْمَعْرِفَة: مصدر ثلاثی مجرد.
ذَهابُ الْبَصَرِ خَیْرٌ مِنْ عَمَی الْبَصیرَةِ
ذَهاب و عَمَیٰ: ثلاثی مجرد.
کَمالُ الْمَرْءِ عَقْلُهُ
کَمال: ثلاثی مجرد.
فَضْلُ الرَّجُلِ یُعْرَفُ مِنْ قَوْلِهِ
فَضْل و قَوْل: ثلاثی مجرد.

منبع: ماگرتا (منبع کمکی) — «جواب تمرین‌های درس اول عربی یازدهم معارف اسلامی»، تمرین اول.

أَبْلُغُ
تحلیل صرفی: در تحلیل صرفیِ «أَبْلُغُ» پاسخ: ثلاثی مجرد است.

منبع: ماگرتا (منبع کمکی) — «جواب تمرین‌های درس هفتم عربی یازدهم معارف اسلامی»، تمرین پنجم (تحلیل صرفی)، صفحه‌ی ۹۲ کتاب.

تله‌ی امتحانی ⚠️

خودآزمایی

۱. نوع فعل «یَکْتُبونَ» (مجرد یا مزید) و ریشه‌ی آن را مشخص کن.

ثلاثی مجرد؛ چون صیغه‌ی اول ماضی آن «کَتَبَ» است و ریشه‌اش «ک ـ ت ـ ب» است.

۲. ریشه و وزن فعل «فَتَحَ» چیست؟

ریشه «ف ـ ت ـ ح» و بر وزن «فَعَلَ» است (ثلاثی مجرد).
مبحث ۱۰ از ۱۹ — قواعد عربی ۲ یازدهم