راهنمای خواندن: حرکتها (اعراب) قرمز و نشانههای زمان سبزرنگ با خط طلاییاند.
قاعده ساده
ثلاثی مزید یعنی فعل، علاوه بر سه حرف اصلی ریشه، یک یا چند حرف اضافه (زائد) هم دارد. این حروف اضافه، معنای فعل را عوض یا کامل میکنند.
حروف اضافه بسته به الگویشان فعل را وارد یکی از بابها میکنند. در کتاب درسی با ۸ باب پرکاربرد آشنا میشویم. هر باب، وزن ثابت و همیشگی برای ماضی، مضارع و مصدر دارد؛ یعنی کافی است وزنها را یاد بگیری تا هر فعلی را در هر بابی بسازی و بشناسی.
تعداد حروف زائد بابها (برای تشخیص سریعتر):
یک حرف زائد: إفعال، تفعیل، مُفاعَلَة
دو حرف زائد: تَفَعُّل، تَفاعُل، اِفتِعال، اِنفِعال
سه حرف زائد: اِستِفعال (تنها بابی است که سه حرف زائد دارد)
باب تَفَعُّل: دانشآموز زبان عربی را در مدرسه یاد گرفت.
تَعاوَنَ الْأَصْدِقاءُ فِي إِنْجازِ الْواجِبِ.
باب تَفاعُل: دوستان در انجام دادن تکلیف با یکدیگر همکاری کردند.
اِجْتَمَعَ الطُّلّابُ فِي ساحَةِ الْمَدْرَسَةِ.
باب اِفتِعال: دانشآموزان در حیاط مدرسه جمع شدند.
اِنْقَطَعَ الْحَبْلُ بِسَبَبِ الثِّقَلِ.
باب اِنفِعال: طناب بر اثر سنگینی پاره شد (قطع شد).
اِسْتَخْرَجَ الْعُمّالُ النِّفْطَ مِنَ الْبِئْرِ.
باب اِستِفعال: کارگران نفت را از چاه بیرون آوردند (استخراج کردند).
توضیح تکمیلی — الگوریتم تشخیص باب در ۴ قدم
ریشه را پیدا کن (سه حرف اصلی؛ با همان روش مبحث ۱۰).
زائدها و جایشان را فهرست کن: همزه در اول؟ «ت» در اول یا وسط؟ الف بعد از حرف اول؟ تشدید روی حرف دوم؟ «ست» در اول؟ چند تا زائد است؟ (۱، ۲ یا ۳)
با نشانهها تطبیق بده: تشدیدِ تنها ← تفعیل؛ الفِ تنها ← مفاعله؛ ت+تشدید ← تفعّل؛ ت+الف ← تفاعل؛ حرف سوم «ت» ← افتعال؛ اِنْ + همیشه لازم ← انفعال؛ اِسْتَـ + ریشهی سالم ← استفعال؛ همزهی قطع + سکون دوم ← إفعال.
با مصدر چک نهایی کن: بابها به نام مصدرشان شناخته میشوند؛ مصدر را بساز و با جدول بابها مقایسه کن.
مثالهای حلشده
اِنْتَشَرَ الْخَبَرُ
قدم ۱: ریشه ن ـ ش ـ ر (نشر = پخش). قدم ۲: زائدها همزهی وصل و «ت»ای که حرف سوم فعل است. قدم ۳: حرف سوم «ت» ← افتعال (نه انفعال! «ن» حرف اول ریشه است). قدم ۴: مصدرش اِنْتِشار است؛ با جدول افتعال میخواند. ✓
اِسْتَمَعَ
قدم ۱: ریشه س ـ م ـ ع. قدم ۲: فقط «ت» زائد است («س» اول، حرف ریشه است). قدم ۳: ← افتعال. اگر استفعال بود، باید «ست» هر دو زائد میبودند و ریشهی جداگانهای بعدشان میآمد.
از متن خود کتاب، درس ۲ «فی مَحْضَرِ الْمُعَلِّم»: (دانشآموزان به سخن دبیر شیمی گوش میدادند.) یَسْتَمِعونَ مضارعِ اِسْتَمَعَ است؛ با حلشده ۲ میدانی بابش افتعال است، نه استفعال — پرتکرارترین تلهی این مبحث، داخل متن درس ۲ کتابت نشسته است! (متن درس و ترجمهاش: گامبهگام همکلاسی و حالا درس.)
حفظش کن 🧠 — خلاصهی سیستم ابواب
کلیدواژهها را زنجیرهای بگو: إفعال «کَرد» ـ تفعیل «زیاد و محکم» ـ مفاعله «با» ـ تفعّل «گرفت» ـ تفاعل «با هم» ـ افتعال «برای خود/شدن» ـ انفعال «شدِ همیشهلازم» ـ استفعال «خواست».
گروهبندی ۱/۲/۳ زائد: ۱ زائد: إفعال، تفعیل، مفاعله ـ ۲ زائد: تفعّل، تفاعل، افتعال، انفعال ـ ۳ زائد: فقط استفعال.
سه قاعدهی طلایی: (۱) حرف سوم «ت» یا شروع با «اِنْتَـ» ← افتعال؛ (۲) انفعال تنها بابِ ۱۰۰٪ لازم است؛ (۳) «ست» را بردار، ریشه سالم ماند ← استفعال، نماند ← افتعال.
زوجهای طلایی: عَلَّمَ/تَعَلَّمَ ـ قاتَلَ/تَقاتَلَ ـ کَسَرَ/اِنْکَسَرَ ـ جَمَعَ/اِجْتَمَعَ ـ خَرَجَ/أَخْرَجَ/اِسْتَخْرَجَ.
سیستم کامل حفظ ابواب (نقشهی گروهبندی، قلاب هر ۸ باب، جدول جمعبندی، ترتیب حفظ و برنامهی مرور ۱۰ دقیقهای) در بخش بعدی همین صفحه است.
سیستم کامل حفظ ابواب ثلاثی مزید — «یک بار برای همیشه»
این سیستم از روی قلابها و کدهای واقعی دبیران، رتبههای کنکور و کانالهای آموزشی ساخته شده است؛ منبع هر قلاب کنارش نوشته شده و وزنها و معانی بین چند منبع تطبیق داده شدهاند.
ایدهی اصلی سیستم: سه لایه، نه حفظ طوطیوار
لایهی نقشه: اول گروهبندی بابها را یاد بگیر (کدامها «متعدیساز»ند، کدامها «اثرپذیر»، کدامها «دوطرفه»)؛ وقتی نقشه را بلد باشی، هر باب سر جای خودش مینشیند.
لایهی قلاب: برای هر باب فقط سه چیز: یک کلمهی کلیدی فارسی، یک نشانهی تشخیص ۳ ثانیهای و یک قلاب تصویری/ریتمی.
لایهی مرور: مرور فاصلهدار ۱۰ دقیقهای (پایان همین بخش)؛ بدون مرور، هر قلابی هم فراموش میشود.
دو قاعدهی مادر که همهجا به کارت میآید:
بابها به نام مصدرشان شناخته و خوانده میشوند؛ پس مصدر هر باب را مثل اسمش یاد بگیر (فرادرس).
حروف زائد عربی در یک کلمه جمع شدهاند: «سَأَلْتُمونِیها» (س، أ، ل، ت، م، و، ن، ی، هـ، ا)؛ هر حرفی از فعل که جزو ریشه نیست، یکی از اینهاست (وبلاگ آموزشی نیمکت).
نقشهی کلی: گروهبندی بابها
گروه
بابها
منطق گروه
متعدیسازها (کار را به دیگری میرسانند) — ۱ حرف زائد
إفعال، تفعیل
فعل لازم را متعدی میکنند: جَلَسَ (نشست) ← أَجْلَسَ (نشاند)
دوطرفهها (مشارکت)
مفاعله (۱ زائد)، تفاعل (۲ زائد)
کار بین دو طرف انجام میشود؛ تفاعل «جفتِ» مفاعله است
اثرپذیرها (مطاوعه؛ اثر کار به خود فاعل برمیگردد)
تفعّل (جفتِ تفعیل)، افتعال، انفعال
عَلَّمَ (یاد داد) ← تَعَلَّمَ (یاد گرفت)
طلب — ۳ حرف زائد
استفعال
تنها باب سهزائده؛ خواستنِ معنای ریشه: اِسْتَغْفَرَ = آمرزش خواست
شمارش حروف زائد (کلید نصف تستها): یک زائد: إفعال، تفعیل، مفاعله ـ دو زائد: تفعّل، تفاعل، افتعال، انفعال ـ سه زائد: فقط استفعال. (تست واقعی کانون دقیقاً روی همین شمارش ساخته شده؛ بخش «از امتحان نهایی» را ببین.)
باب ۱) إِفعال — کلیدواژه: «کَرد» (متعدیکردن)
ماضی
مضارع
مصدر
أَفْعَلَ
یُفْعِلُ
إِفْعال
نشانهی ۳ ثانیهای: همزه در اول + حرف دومِ ریشه ساکن (نیمکت). تنها بابی است که همزهاش قطع است و در مضارع هم دیده میشود (یُفْعِلُ)؛ همزهی بقیهی بابهای همزهدار وصل است (کانال تلگرام «صرف و نحو»).
قلاب حافظه (رنگی): در سیستم رنگی کانال عربی علی فرامرزی (arabix)، إفعال سبز 🟩 است؛ سبز یعنی «حرکت بده!» — فعلِ لازمِ نشسته را بلند میکند و متعدیاش میکند: أَجْلَسَ = نشاند (فرادرس: أَجْلَسَ / یُجْلِسُ / إِجْلاس).
قلاب ضدتله: مصدرهایی مثل اِنْزال، اِنْفاق، اِنْتاج، اِنْشاء، اِنْجاز، اِنْقاذ همه إفعالاند، چون «ن» در آنها حرفِ اولِ ریشه است، نه زائد (جزوهی دبیر محمد علمدار، پادرس). هر «اِنـ»ـی انفعال نیست!
أَکْرَمَ الرَّجُلُ ضَیْفَهُ.
مرد مهمانش را گرامی داشت.
یُنْزِلُ اللهُ الْمَطَرَ عَلَى الْأَرْضِ.
خدا باران را بر زمین نازل میکند.
شبیهترین باب و فرق: با انفعال اشتباه میشود (بهخاطر اِنْزال و اِنْفاق). فرق: در انفعال، «ن» زائد است و بعد از برداشتنش ریشه عوض میشود؛ در اِنْزال اگر «ن» را برداری «زال» میماند که ریشه نیست — پس «ن» اصلی و باب إفعال است.
باب ۲) تَفْعیل — کلیدواژه: «زیاد و محکم» (تکثیر + تعدیه + نسبتدادن)
ماضی
مضارع
مصدر
فَعَّلَ
یُفَعِّلُ
تَفْعیل
نشانهی ۳ ثانیهای:تشدید روی حرف دوم ریشه؛ هیچ حرف تازهای اضافه نشده، فقط حرف دوم «دو بار» آمده.
قلاب حافظه (ریتم و شعر): تشدید یعنی «دوبار زدن»؛ پس معنای باب هم «چندباره و شدید» است. برای ریتمِ وزن، ویدیوهای شعری دبیران را ببین: «باب تفعیل با شعر و رپ» و «بابهای ثلاثی مزید با شعر و سبک جدید» از جواد روئنی در آپارات و «شعر ۸ باب ثلاثی مزید» از خانم خادمی؛ وزن را اینطور با ریتم بخوان: فَعَّلَ ـ یُفَعِّلُ ـ تَفْعیلاً. در سیستم رنگی arabix، تفعیل زرد 🟨 است.
شبیهترین باب و فرق: با تفعّل؛ فقط یک «ت» در اول فرقشان است و همان «ت» معنا را برمیگرداند: عَلَّمَ = یاد داد (به دیگری)، تَعَلَّمَ = یاد گرفت (خودش).
باب ۳) مُفاعَلَة — کلیدواژه: «با» (مشارکت)
ماضی
مضارع
مصدر
فاعَلَ
یُفاعِلُ
مُفاعَلَة / فِعال
نشانهی ۳ ثانیهای:الفِ کشیده بعد از حرف اول ریشه.
قلاب حافظه (تصویر): آن الفِ وسط فعل را مثل «دو نفر که روبهروی هم ایستادهاند و بینشان یک الف فاصله است» ببین؛ کار بین دو نفر رد و بدل میشود. برای همین در ترجمه تقریباً همیشه «با» میآید: کاتَبَ = با کسی نامهنگاری کرد. در سیستم رنگی arabix، مفاعله نارنجی 🟧 است.
قلاب مصدر دوم: مصدر دوم این باب کوتاه و «جنگی» است: جِهاد، قِتال، دِفاع — هر سه از همین باباند؛ «جِهاد» را دیدی نگو مجرد است!
قاتَلَ الْجَیْشُ الْعَدُوَّ.
سپاه با دشمن جنگید.
یُساعِدُ الْأَخُ أَخاهُ فِي الدِّراسَةِ.
برادر در درسخواندن به برادرش کمک میکند.
شبیهترین باب و فرق: با تفاعل؛ مفاعله را یک نفر هم میتواند شروع کند (فاعل مفرد: قاتَلَ الْجَیْشُ)، ولی تفاعل ذاتیِ دوطرفه است و فاعلش معمولاً دو نفر یا جمع است (تَقاتَلَ الْجَیْشانِ = دو سپاه با هم جنگیدند).
باب ۴) تَفَعُّل — کلیدواژه: «گرفت» (پذیرفتن اثرِ تفعیل)
ماضی
مضارع
مصدر
تَفَعَّلَ
یَتَفَعَّلُ
تَفَعُّل
نشانهی ۳ ثانیهای: «ت» در اول + تشدید روی حرف دوم.
قلاب حافظه (زوج طلایی): تفعّل یعنی «تفعیل که به خودت برگشته». معروفترین زوج عربی را حفظ کن، بقیه با همان ساخته میشود: عَلَّمَ (یاد داد) ← تَعَلَّمَ (یاد گرفت)؛ معلم عَلَّمَ، شاگرد تَعَلَّمَ (نکته و تست کانون، امیرحسین جلالی). «ت» اول فعل یعنی «به سوی خود».
معنای دوم (تدریج): تَقَدَّمَ یعنی قدمبهقدم جلو رفت؛ کار کمکم و پلکانی انجام میشود.
شبیهترین باب و فرق: با تفعیل (بالا گفته شد) و با تفاعل؛ تفاعل «الف» دارد و دوطرفه است، تفعّل «تشدید» دارد و یکطرفه و اثرپذیر.
باب ۵) تَفاعُل — کلیدواژه: «با هم» (مشارکت دوطرفه)
ماضی
مضارع
مصدر
تَفاعَلَ
یَتَفاعَلُ
تَفاعُل
نشانهی ۳ ثانیهای: «ت» در اول + الف بعد از حرف اول.
قلاب حافظه (تصویر): «ت» یعنی «به سوی هم» و الفِ کشیده یعنی «دو نفر»؛ پس فاعل این باب تقریباً همیشه دو نفر یا جمع است: تَعاوَنوا = با هم همکاری کردند. در سیستم رنگی arabix، تفاعل آبی 🟦 است.
قلاب معنای دوم (تظاهر): تَفاعُل گاهی یعنی «وانمود کردن»: تَجاهَلَ = خود را به نادانی زد؛ تَغافَلَ = خود را به غفلت زد. تصویرش: بازیگری که نقش بازی میکند.
شبیهترین باب و فرق: با مفاعله (فرقش در باب ۳ آمد) و با تفعّل (این الف دارد، آن تشدید).
باب ۶) اِفتِعال — کلیدواژه: «برای خود / شدن» (مطاوعه و اتخاذ)
ماضی
مضارع
مصدر
اِفْتَعَلَ
یَفْتَعِلُ
اِفْتِعال
نشانهی ۳ ثانیهای (قاعدهی طلایی دبیران): در ماضیِ افتعال، حرف سوم فعل همیشه «ت» است (جزوهی محمد علمدار، پادرس؛ گزینهدو). یعنی: همزهی وصل + حرف اول ریشه + «ت».
قلاب ضدتله: هر فعلی که با «اِنْتَـ» شروع شود افتعال است، نه انفعال: اِنْتَشَرَ، اِنْتَظَرَ، اِنْتَخَبَ، اِنْتَقَمَ، اِنْتَصَرَ — چون «ن» حرف اول ریشه است (کانون، مقالهی طهمورث سلیمانی؛ نکته و تست جلالی: «شروع با إِنْت = افتعال»).
قلاب تصویری: «ت» وسط فعل یعنی «کار به خود آدم برمیگردد»: اِشْتَرَی = برای خود خرید؛ اِکْتَسَبَ = برای خود کسب کرد.
اِجْتَمَعَ الطُّلّابُ فِي قاعَةِ الْمَدْرَسَةِ.
دانشآموزان در سالن مدرسه گرد آمدند.
یَشْتَري أَبي خُبْزاً مِنَ السُّوقِ.
پدرم از بازار نان میخرد.
شبیهترین باب و فرق: با انفعال: اول ریشه را پیدا کن؛ اگر حرف سوم «ت» بود یا فعل با «اِنْتَـ» شروع شد ← افتعال. و با استفعال: اگر حرف اول ریشه «س» باشد (اِسْتَمَعَ از سمع)، آن «س» ریشه است و باب افتعال؛ در استفعال «ست» هر دو زائدند و ریشه بعد از آنها سالم میایستد.
باب ۷) اِنفِعال — کلیدواژه: «شد» (مطاوعه؛ همیشه لازم)
ماضی
مضارع
مصدر
اِنْفَعَلَ
یَنْفَعِلُ
اِنْفِعال
نشانهی ۳ ثانیهای: شروع با «اِنْ» و حرف سومِ فعل «ت» نیست؛ ریشه بعد از «ن» شروع میشود.
قلاب حافظه (قانون رتبهها): انفعال تنها بابی است که ۱۰۰٪ لازم است و هیچوقت مفعول نمیگیرد — بقیهی بابها ممکن است مثال نقض داشته باشند، این یکی نه (امیرحسین جلالی، رتبهی ۳ کنکور سراسری ۱۴۰۰ و درصد ۱۰۰ عربی عمومی، نکته و تست کانون). پس: فعلی دیدی که مفعول دارد؟ انفعال نیست، تمام.
قلاب ترجمه: در فارسی تقریباً همیشه با «شد / میشود» ترجمه میشود: اِنْکَسَرَ = شکست (شد). تصویر ذهنی: فعل انگار «خورده و اثر روی خودش افتاده»؛ کَسَرَ (او شکست) ← اِنْکَسَرَ (خودش شکست).
اِنْکَسَرَ الْغُصْنُ بِالرِّیحِ.
شاخه با باد شکست.
یَنْطَلِقُ الْقِطارُ فِي السّاعَةِ السّابِعَةِ.
قطار ساعت هفت راه میافتد.
شبیهترین باب و فرق: با افتعال (فرقش در باب ۶) و با مجهول: اِنْکَسَرَ (شکست) با کُسِرَ (شکسته شد) هر دو «شد» ترجمه میشوند، ولی انفعال یک «باب» است و فاعلش خودِ شیءِ اثرپذیر؛ مجهول از فعل متعدی ساخته میشود و اسم بعدش «نائب فاعل» است.
باب ۸) اِستِفعال — کلیدواژه: «خواست» (طلب و درخواست)
ماضی
مضارع
مصدر
اِسْتَفْعَلَ
یَسْتَفْعِلُ
اِسْتِفْعال (و اِسْتِفالَة)
نشانهی ۳ ثانیهای: شروع با «اِسْتَـ» و بعد از آن یک ریشهی سهحرفیِ سالم.
قلاب حافظه: استفعال تنها بابِ ۳ حرف زائده است (همزه + س + ت) و «س»ـش جزو ریشه نیست (کانون، سلیمانی). آن «ست» اول فعل را مثل «لطفاً» ببین: اِسْتَغْفَرَ یعنی «لطفاً بیامرز» خواست؛ اِسْتَأْذَنَ = اجازه خواست.
قلاب مصدر دوم: مصدر دومش را با دو کلمهی آشنا قفل کن: اِسْتِراحَة (استراحت) و اِسْتِقامَة (استقامت) و اِسْتِفادَة (استفاده) — هر سه مصدر استفعالاند (کانون).
اِسْتَغْفَرَ الْمُؤْمِنُ رَبَّهُ.
مؤمن از پروردگارش آمرزش خواست. (طلب)
یَسْتَخْرِجُ الْعُمّالُ النِّفْطَ مِنَ الْأَرْضِ.
کارگران نفت را از زمین استخراج میکنند. (معنای حقیقیِ باب، نه طلب؛ پس همیشه «خواستن» نیست!)
شبیهترین باب و فرق: با افتعال؛ تست نجات: «ست» را بردار — اگر ریشهی سالم ماند (اِسْتَخْرَجَ ← خرج) استفعال است؛ اگر ریشه بههم ریخت و فقط «ت» زائد بود (اِسْتَمَعَ ← سمع) افتعال است.
جدول جمعبندی یکصفحهای
باب
ماضی
مضارع
مصدر
کلیدواژه
نشانهی تشخیص ۳ ثانیهای
زائد
إِفعال
أَفْعَلَ
یُفْعِلُ
إِفْعال
«کَرد»
همزهی قطع + سکون حرف دوم
۱
تَفْعیل
فَعَّلَ
یُفَعِّلُ
تَفْعیل
«زیاد و محکم»
تشدید روی حرف دوم
۱
مُفاعَلَة
فاعَلَ
یُفاعِلُ
مُفاعَلَة / فِعال
«با»
الف بعد از حرف اول
۱
تَفَعُّل
تَفَعَّلَ
یَتَفَعَّلُ
تَفَعُّل
«گرفت»
ت + تشدید
۲
تَفاعُل
تَفاعَلَ
یَتَفاعَلُ
تَفاعُل
«با هم»
ت + الف
۲
اِفتِعال
اِفْتَعَلَ
یَفْتَعِلُ
اِفْتِعال
«برای خود / شدن»
حرف سوم فعل «ت»
۲
اِنفِعال
اِنْفَعَلَ
یَنْفَعِلُ
اِنْفِعال
«شد»
اِنْ + همیشه لازم
۲
اِستِفعال
اِسْتَفْعَلَ
یَسْتَفْعِلُ
اِسْتِفْعال / اِسْتِفالَة
«خواست»
اِسْتَـ + ریشهی سالم
۳
ریتم خواندن جدول (هر روز یک بار، با صدای بلند و یکنفس):
أَفْعَلَ یُفْعِلُ إِفْعال ـ فَعَّلَ یُفَعِّلُ تَفْعیل ـ فاعَلَ یُفاعِلُ مُفاعَلَة ـ تَفَعَّلَ یَتَفَعَّلُ تَفَعُّل ـ تَفاعَلَ یَتَفاعَلُ تَفاعُل ـ اِفْتَعَلَ یَفْتَعِلُ اِفْتِعال ـ اِنْفَعَلَ یَنْفَعِلُ اِنْفِعال ـ اِسْتَفْعَلَ یَسْتَفْعِلُ اِسْتِفْعال.
ترتیب پیشنهادی حفظکردن
به این ترتیب برو؛ هر پله روی پلهی قبلی سوار است:
اول إفعال و تفعیل (متعدیسازها) — پرتکرارترین بابهای کتاب و نهایی؛ هر دو ۱ زائد و هر دو «کردنِ کار به دیگری»: خَرَجَ ← أَخْرَجَ، فَرِحَ ← فَرَّحَ.
بعد مفاعله و تفاعل با هم (دوطرفهها) — تفاعل را «مفاعله + ت» یاد بگیر: قاتَلَ ← تَقاتَلَ، عاوَنَ ← تَعاوَنَ.
بعد تفعّل — بهعنوان جفتِ تفعیل: عَلَّمَ ← تَعَلَّمَ. هر وقت تفعیل را گفتی، جفتش را هم بگو.
بعد افتعال و انفعال با هم (جفتِ اِـدارهای مطاوعه) — فرقشان را با همان قاعدهی طلایی قفل کن: «حرف سوم ت = افتعال؛ شروع با اِنْت = افتعال؛ وگرنه انفعالِ همیشهلازم».
آخر استفعال — تنهاست و با «ست» و ۳ زائد بودنش از همه متمایز است؛ دیرتر یادش بگیر، دیرتر هم یادت میرود.
فلشکارتِ یک ریشه، سه باب: بهترین تمرین نهایی این است: خَرَجَ (خارج شد) ـ أَخْرَجَ (خارج کرد) ـ اِسْتَخْرَجَ (استخراج کرد)؛ و جَمَعَ (جمع کرد) ـ اِجْتَمَعَ (جمع شد). سهگام آموزشی هم برای ابواب دقیقاً فلشکارت + تمرین را توصیه میکند.
زوجهای طلایی (دوتایی حفظ کن):
عَلَّمَ/تَعَلَّمَ (داد/گرفت) ـ قاتَلَ/تَقاتَلَ (جنگید/با هم جنگیدند) ـ کَسَرَ/اِنْکَسَرَ (شکست/شکست شد) ـ جَمَعَ/اِجْتَمَعَ (جمع کرد/جمع شد) ـ خَرَجَ/أَخْرَجَ (خارج شد/خارج کرد) ـ غَفَرَ/اِسْتَغْفَرَ (آمرزید/آمرزش خواست).
برنامهی مرور ۱۰ دقیقهای ابواب ⏱
دقیقهی ۰ تا ۲ — جدول از حفظ: جدول جمعبندی را بدون نگاهکردن، با ریتم بالا بگو (۸ باب × ۳ وزن). هر جا گیر کردی فقط همان سطر را نگاه کن.
دقیقهی ۲ تا ۵ — تشخیص سریع: ۱۰ فلشکارتِ «فقط فعل» را ورق بزن؛ برای هر کدام در ۳ ثانیه باب + نشانه را بگو (تشدید؟ الف؟ حرف سوم ت؟). اشتباهها را جدا بگذار.
دقیقهی ۵ تا ۸ — زوجهای طلایی: شش زوج بالا را دوتایی و با معنای فارسی بگو؛ برای هر زوج یک جملهی شفاهی بساز.
دقیقهی ۸ تا ۱۰ — صرف کامل + تلهها: ۲ فعل تصادفی را کامل صرف کن (ماضی/مضارع/مصدر) و ۳ تله را مرور کن: اِنْتَشَرَ (افتعال)، اِسْتَمَعَ (افتعال)، اِنْزال (مصدر إفعال).
چرخهی تکرار: همین ۱۰ دقیقه را امروز، فردا، ۳ روز بعد و یک هفته بعد تکرار کن (مرور فاصلهدار و جعبهی لایتنر/فلشکارت، روش توصیهشدهی سهگام و کیا آکادمی). هر بار فقط کارتهایی را که اشتباه گفتی، دو بار بچرخان.
از امتحان نهایی و نمونهسؤالهای واقعی
اول: نمونهسؤالهای گاما و کانون (منابع اولویتدار)
گاما — «امتحان مستمر عربی یازدهم کاردانش؛ درس اول» (بانک نمونهسؤال گاما): سؤالِ تبدیل مضارع به امر: تَنْتَظِرُونَ ← اِنْتَظِرُوا (باب افتعال) و تَسْتَخْرِجْنَ ← اِسْتَخْرِجْنَ (باب استفعال)، و سؤالِ تکمیل جدول صرف: اِشْتَغَلَ ـ یَشْتَغِلُ ـ اِشْتَغِلْ ـ اِشْتِغال (باب افتعال). درسش: امرِ هر باب از مضارعش ساخته میشود؛ باب را بشناسی، امرش را هم داری.
گاما — بخش «سؤال و جواب عربی (۲) فنی یازدهم»: «فعلهای مضارع کلمات زیر را همراه با ترجمه بنویسید: اِسْتَفْعَلَ، اِفْتَعَلَ، اِنْفَعَلَ، تَفَعَّلَ، اِسْتَرْجَعَ، اِشْتَغَلَ، اِنْفَتَحَ، تَکَلَّمَ». جوابها: یَسْتَفْعِلُ، یَفْتَعِلُ، یَنْفَعِلُ، یَتَفَعَّلُ، یَسْتَرْجِعُ (استفعال)، یَشْتَغِلُ (افتعال)، یَنْفَتِحُ (انفعال)، یَتَکَلَّمُ (تفعّل). دقت کن: سه تای آخرِ فهرست، خودشان فعلِ واقعی از همان بابها هستند، نه وزن خالی!
گاما — «نمونه سؤال درس ۴ عربی یازدهم تجربی و ریاضی، دبیرستان نمونه امام رضا» (گیتی حاتمی): یک بخش کامل آزمون به تشخیص اسم فاعل، اسم مفعول، اسم مکان، فعل مجهول و اسم تفضیل در جملهها اختصاص دارد؛ یعنی مجهول در آزمونهای مدرسهایِ درس ۴ (آداب الکلام) پای ثابت است. همخانوادهاش در گاما: «امتحان عربی (۲) یازدهم دبیرستان طلوع امید، درس ۴: آدابُ الْکَلامِ».
گاما — «نمونهسؤال امتحانی نوبت اول عربی یازدهم رشته تجربی و ریاضی، دیماه ۱۴۰۵» (حیدر غلامی، گاما): شامل دروس ۱ تا متن درس ۴، همراه پاسخنامه — برای نوبت اول، هم ابواب و هم مجهول داخل بودجهی امتحاناند.
گاما — بخش آزمونهای نهایی: برگهی «امتحان نهایی درس عربی (۲) یازدهم رشته تجربی و ریاضی، نوبت شهریور ۱۴۰۲» در گاما منتشر شده و الگوی سؤالهای نهایی (از جمله «عَیِّنِ الصَّحیحَ حَسَبَ التَّوضیحات») را نشان میدهد.
کانون — «نمونهسؤالهای امتحانی عربی یازدهم دیماه ۱۴۰۴ – مدارس برتر» (پیشآزمون تشریحی هماهنگ دیماه، سری ۱، ریاضی و تجربی؛ kanoon.ir/Downloads/ExamQuestion/176532): الگوی واقعی برگهی مدرسهای کانون با همان ستونهای همیشگیِ نهایی: معنی کلمات خطکشیده، مترادف و متضاد، کاملکردن ترجمه و «محل اعرابی کلمات خطکشیده» (سؤال ۱۴). برای تمرین بیشتر، مجموعهی «۱۵ سری نمونهسؤال عربی یازدهم با جواب تشریحی» در همکلاسی (hamkelasi.ir) و گامبهگام کامل عربی یازدهم همان سایت (درسبهدرس، تایپشده) و «حل تمرین»های پادرس (paadars.com) منابع مکملاند.
نمونههای نهایی و تستی دیگر
امتحان نهایی خرداد ۱۴۰۴، عربی ۲ یازدهم (تجربی و ریاضی)، سؤال ۸: «تَرجِمِ الْأَفْعَالِ الَّتِي تَحْتَهَا خَطٌّ» — فعلهای خطکشیده باید ترجمه شوند و ترجمهی درستِ فعل مزید فقط از روی بابش ممکن است (مشارکت را «با» و مطاوعه را «شد» ترجمه کنی). سؤال ۱۰ همان برگه هم «تعیین اسم تفضیل، اسم مبالغه و اسم مکان» بود؛ یعنی تشخیص ساخت صرفی مستقیم نمره دارد. (برگهی رسمی مرکز ارزشیابی و تضمین کیفیت آموزش و پرورش، ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۴)
تست کانون (از مجموعهی نکته و تست امیرحسین جلالی): «در کدام گزینه، فعلی با دو حرف زائد به کار رفته است؟» گزینهها: یُحَاوِلُ ـ سَمَّیْتُ ـ اِسْتَشْهَدَ ـ نَشْتَرِي. جواب: نَشْتَرِي (باب افتعال، ۲ زائد: همزه و ت). تحلیل بقیه: یُحَاوِلُ مفاعله با ۱ زائد؛ سَمَّیْتُ تفعیل با ۱ زائد (تشدید)؛ اِسْتَشْهَدَ استفعال با ۳ زائد.
تست سراسری انسانی ۱۳۹۹ (نقل در کانون): تشخیص «ن»ِ اصلی از «ن»ِ زائد — در یَنْکَسِرُ و یَنْطَلِقُ، «ن» حرفِ زائدِ باب انفعال است؛ نتیجه: هر «ن»ـی که اول فعل دیدی، جزو ریشه نیست؛ اول باب را مشخص کن.
تحلیل صرفی از کانال آکادمی عربی (استاد مهدی ترابی، تلگرام): «لا یُنْقِذُونَ» — فعل، مضارعِ معلوم از باب إفعال است، نه مجهول؛ چون مجهولِ مضارع دو نشانه با هم میخواهد (ضمهی حرف مضارعه + فتحهی عینالفعل) و اینجا عینالفعل کسره دارد. مجهولش میشود: یُنْقَذُونَ = نجات داده میشوند. (این دقیقاً تلهی مبحث معلوم و مجهول است.)
نمونهسؤال آزمون پایانی دبیرستان فرزانگان یازدهم تجربی (دیجیفرم): تحلیل جملهی «سُئِلَ النَّبِیُّ» — گزینهای که النَّبِیُّ را «فاعل» گفته بود غلط است؛ سُئِلَ ماضیِ مجهول است و النَّبِیُّ نائب فاعل و مرفوع.
تمرین کتاب درسی (درس ۴، آداب الکلام): در عبارت «إِنَّ مِنْ شَرِّ عِبَادِ اللهِ مَنْ تُکْرَهُ مَجَالَسَتُهُ لِفُحْشِهِ»، فعلِ تُکْرَهُ مجهول است و مَجَالَسَتُهُ نائب فاعل؛ نکتهی اضافه: مَجَالَسَة خودش مصدرِ باب مفاعله است — دو سؤال در یک جمله! (منبع: پاسخ تمرینهای کتاب، ماگرتا)
نمونهسؤال چربزبان: «نوع فعل در جملهی فُتِحَ الْبَابُ چیست؟» جواب: مجهول؛ الْبَابُ نائب فاعل است (ضمهی اول + کسرهی ماقبل آخر = امضای ماضی مجهول).
مثالهای بیشتر — هر باب یک جملهی تازه
أَنْزَلَ اللهُ السَّکینَةَ عَلَى الْمُؤْمِنینَ.
إفعال: خدا آرامش را بر مؤمنان نازل کرد.
یُقَدِّمُ الطّالِبُ واجِبَهُ إِلَى الْمُعَلِّمِ.
تفعیل: دانشآموز تکلیفش را به معلم تقدیم میکند. (یُقَدِّمُ = تقدیم میکند؛ کانال تلگرام «زنگ عربی» ولی برجی)
واصَلَ الْمُسافِرُ سَفَرَهُ رَغْمَ التَّعَبِ.
مفاعله: مسافر با وجود خستگی سفرش را ادامه داد. (واصَلَ = ادامه داد؛ زنگ عربی ولی برجی)
تَوَصَّلَ الْفَریقُ إِلَى الْحَلِّ الصَّحیحِ.
تفعّل: تیم به راهحل درست دست یافت. (تَوَصَّلَ = دست یافت؛ زنگ عربی ولی برجی)
تَواصَلَ الطّالِبانِ عَبْرَ الْهاتِفِ.
تفاعل: دو دانشآموز از راه تلفن با هم در ارتباط بودند. (تَواصَلَ = ارتباط یافت؛ زنگ عربی ولی برجی)
استفعال: دانشآموز پیش از بیرون رفتن از معلم اجازه خواست. (طلبِ اذن)
از نمونهسؤالهای واقعی
اِسْتَفْعَلَ ـ اِفْتَعَلَ ـ اِنْفَعَلَ ـ تَفَعَّلَ ـ اِسْتَرْجَعَ ـ اِشْتَغَلَ ـ اِنْفَتَحَ ـ تَکَلَّمَ
گاما — بخش «سؤال و جواب عربی (۲) فنی یازدهم»: «فعلهای مضارع کلمات زیر را همراه با ترجمه بنویسید.» جواب: یَسْتَفْعِلُ، یَفْتَعِلُ، یَنْفَعِلُ، یَتَفَعَّلُ، یَسْتَرْجِعُ (استفعال)، یَشْتَغِلُ (افتعال)، یَنْفَتِحُ (انفعال)، یَتَکَلَّمُ (تفعّل).
اِشْتَغَلَ ـ یَشْتَغِلُ ـ اِشْتَغِلْ ـ اِشْتِغال
گاما — «امتحان مستمر عربی یازدهم کاردانش؛ درس اول»: تکمیل جدول صرفِ اِشْتَغَلَ (افتعال) و ساختن امرِ اِسْتَخْرِجْنَ از تَسْتَخْرِجْنَ (استفعال).
یُحاوِلُ ـ سَمَّیْتُ ـ اِسْتَشْهَدَ ـ نَشْتَری
کانون — تست نکته و تست (امیرحسین جلالی، رتبهی ۳ کنکور ۱۴۰۰): «کدام فعل دو حرف زائد دارد؟» جواب: نَشْتَری (افتعال). بقیه: یُحاوِلُ مفاعله (۱ زائد)، سَمَّیْتُ تفعیل (۱ زائد)، اِسْتَشْهَدَ استفعال (۳ زائد).
از بانک مثالهای واقعی
تُنْفِقُونَ ـ تُکْرِمُ ـ أَبْلُغُ
تحلیل صرفی بابها: «تُنْفِقُونَ» = ثلاثی مزید، باب إِفْعال؛ «تُکْرِمُ» = باب إِفْعال؛ (در همان تمرین، «أَبْلُغُ» مجرد است.)
منبع: ماگرتا (منبع کمکی) — «جواب تمرینهای درس هفتم عربی یازدهم معارف اسلامی»، تمرین پنجم، صفحهی ۹۲ کتاب.
جالَسَ ـ یُجالِسُ ـ جالِسْ ـ مُجالَسَة
جدول صرف کامل باب مُفاعَلَة: ماضی: جالَسَ، مضارع: یُجالِسُ، امر: جالِسْ، مصدر: مُجالَسَة.
منبع: گاما — «آزمون نوبت اول عربی یازدهم کاردانش و فنی» (فهرست آزمونهای gama.ir/papers).
اِشْتَغَلَ ـ یَشْتَغِلُ ـ اِشْتَغِلْ ـ اِشْتِغال
جدول صرف کامل باب اِفْتِعال: ماضی: اِشْتَغَلَ، مضارع: یَشْتَغِلُ، امر: اِشْتَغِلْ، مصدر: اِشْتِغال. (همان آزمون: تبدیل «تَنْتَظِرونَ ← اِنْتَظِروا» و «تَسْتَخْرِجْنَ ← اِسْتَخْرِجْنَ».)
منبع: گاما — «امتحان مستمر عربی یازدهم کاردانش، درس اول» (فهرست gama.ir/papers).
تَعایُش
مصدر مزید باب تَفاعُل: «تَعایُش» = مصدر ثلاثی مزید (باب تَفاعُل).
منبع: ماگرتا (منبع کمکی) — «جواب تمرینهای درس اول عربی یازدهم معارف اسلامی»، تمرین اول.
تلهی امتحانی ⚠️
استفعال و افتعال را قاطی نکن! بعضی فعلهای باب افتعال شبیه استفعال دیده میشوند؛ مثلاً «اِسْتَمَعَ» (گوش داد) باب افتعال است، نه استفعال (ریشه: س ـ م ـ ع و «ت» حرف زائد باب افتعال است). روش نجات: ریشه را پیدا کن؛ اگر بعد از حذف ریشه، «س» اضافهای ماند، استفعال است، وگرنه نه.
افتعال و انفعال هم شبیه هماند: «اِنْتَصَرَ» (پیروز شد) باب افتعال است (ریشه: ن ـ ص ـ ر) ولی «اِنْهَزَمَ» (شکست خورد) باب انفعال است (ریشه: ه ـ ز ـ م). اول ریشه را پیدا کن، بعد باب را بگو.
مصدر باب مُفاعَلَة دو وزن دارد: «مُفاعَلَة» و «فِعال»؛ مثل مُجاهَدَة / جِهاد، مُقاتَلَة / قِتال، مُدافَعَة / دِفاع. اگر «جِهاد» را دیدی، فکر نکن ثلاثی مجرد است!
انفعال همیشه لازم است: فعل باب انفعال هیچوقت مفعول نمیگیرد. اگر فعلی در جمله مفعول داشت، انفعال نیست.
اسم مفعول مزید را با مصدر مُفاعَلَة اشتباه نگیر: «مُشاهَد» (دیدهشده) اسم مفعول است، ولی «مُشاهَدَة» (مشاهده کردن) مصدر باب مفاعله است.
خودآزمایی
۱. باب و مصدر فعل «اِسْتَغْفَرَ» را بنویس و معنای باب آن را بگو.
باب اِستِفعال، مصدرش «اِسْتِغْفار» است؛ معنای باب، طلب و درخواست است (اِسْتَغْفَرَ اللهَ = از خدا طلب آمرزش کرد).
۲. فعل «تَعاوَنَ» از چه بابی است؟ مضارع و مصدرش را بنویس.
باب تَفاعُل؛ مضارع: یَتَعاوَنُ؛ مصدر: تَعاوُن. (معنای باب: مشارکت دوطرفه)